GÜN OLUR

Gün olur, alır başımı giderim,
Denizden yeni çıkmış ağların kokusunda.
Şu ada senin, bu ada benim,
Yelkovan kuşlarının peşi sıra.

demiş şair Orhan Veli.

Gün olur, başıma kadar mavi;
Gün olur başıma kadar güneş;
Gün olur, deli gibi..

Kaçış planı yapmak her zaman caziptir. Yenidir. Plandan çıkıp, harekete
dönüştüğünde zevklidir. Sınırlarımızda hapsolup kalmak yerine, arada bir
sıkışıp kaldığımız kutucukların içinden, başımızı kaldırıp, uçsuz bucaksız mavi gökyüzüne bakıp, güneşin gözlerimizi kamaştırmasına izin verebilmek iyidir. Yağmurdan kaçmak yerine, bazen doluya tutulmak özeldir.

Bazen zayıflıklarımızı göstermek zorunda kalacağımız zamanlar gelebilir.
Sırlarımızın daha fazla bize özel olmadığı, yalnızlığımızı ve acımızı
daha fazla inkar edemediğimiz zamanlar. 

Bazen kendimizi o kadar yalnız hissederiz ki, üstesinden geldiğimizi sandığımız bir zayıflık, bir anda bizi ele geçirebilir. Yine de her fırtına sonrası güneş açar ümidini taşırız yüreklerimizde. Çünkü her fırtına umudu getirir peşi sıra.

Dilimize doladığımız bahanelerimiz tükenmeye yüz tuttuğunda bir panik başlar ki sormayın gitsin. İç hesaplaşmalar alır yerini bahanelerin.

 
Ruhumuz ezilmeye başlar ağır bir örs altında.

Oysa tüketsek bahanelerimizi yolun başında, mutluluk dediğimiz kapı aralanacaktır eninde sonunda..

Ne demiş şair?

Gün olur, başıma kadar mavi;
Gün olur başıma kadar güneş;
Gün olur, deli gibi..


Ne de güzel demiş.