Büyürken hayaller kurar dururuz.
Nasıl bir işte çalışacağımızı, nerede yaşayacağımızı, nasıl bir arabaya ya da eve sahip olacağımızı.
Aşk beklediğimiz bir şeydir.
Nasıl birine aşık olacağımızı.hyal ederiz
İlk buluşmada ne giyeceğimizi, ilk öpücüğümüzü, ilk dansımızı...
Ama hiç kalp kırıklığı hayal etmeyiz.
Belki de bunu hayal etmek acı verdiği içindir.
Oysa büyümemize yardımcı olan kayıplarımız ve kalp kırıklarımızdır.
Yüreğimize cam parçaları gibi batarlar.
Asla unutmayız onları.
Çocukken en büyük derdinizin ne olduğunu hatırlıyor musunuz?
Doğum gününüzde o parlayan bisikletin size hediye olarak verilmesi, ya da okul gecesi istediğiniz kadar televizyon seyrederek geç saatlere kadar oturabilmek ya da izinsiz istediğiniz saate kadar arkadaşlarınızla dışarıda eğlenebilmek miydi?
Ya da iyi beslenmek uğruna sebze yemektense sadece çikolata ile beslenmek miydi tüm derdiniz?
Büyümek mi?
Hayır iyi bir şey değil.
Kimseden izin almaya ihtiyaç duymadan sabahlara kadar eğlenebilmek, istediğinizi istediğiniz zaman yapabilmek, dünyanın sadece sizin istedikleriniz doğrultusunda dönmesine izin vermek.
Bunlara kanmayın.
Büyümek sorumluluk demek.
Büyümek hata yaptığınızda başarının elinizden uçup gitmesini izleyerek onunla yüzleşmek demek.
Büyümek kalp kırıklıklarını iyileştirmeye çalışarak yeniden yaralanmamaya çalışmak demek.
Kısacası büyümek çok sancılı ve zor olsa da, size en çok yardımcı olacak olan arkadaş demek.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder